Σπάνε οι άνθρωποι, παππού;

Ο Λεωνίδας κοίταξε έξω από το παράθυρο. Ο παππούς έφτιαχνε την τουαλέτα στην αυλή. Ο ήρωάς του. Ψηλός, λιγνός με μαύρα κάρβουνο μάτια. Λάκων, όπως έλεγε, απόγονος του βασιλιά Λεωνίδα. Εξ ου και το όνομά του. Δεν θέλησε ο παππούς…

Ιφιγένεια

Τέταρτη μέρα του μηνός Γαμηλιώνα Πανσέληνος Έλουσες τα μαλλιά δαφνόλαδο το βράδυ Ενα βοστρύχο αφήνοντας στης θεάς τον ιερό βωμό Ελιά τα στέφανα του γάμου σου Γλυκό κυδώνι απόψε τα όνειρά σου Λευκός χιτώνας η χαρά Και ένα κλαδί κισσός,…

Σιωπές

Θα με συγχωρέσεις Που σπάω σε κομμάτια Που λυγίζω σαν κλαράκι Που δεν κοιμάμαι τα βράδυα Που κλαίω σαν παιδί   Είναι που δεν είχα μια αγκαλιά Είναι που δεν με χάιδεψε ένα χέρι   Είναι που μου πήραν τα…

Μνήμη – Μεσολόγγι

Φορούσε η αγάπη μου ένα λευκό πουκάμισο Και ήτανε θυμάμαι Απρίλης Βασίλευε η λιμνοθάλασσα μέσα στα μάτια της Καθρέφτιζε τη θλίψη της ψυχής της Στις άκρες των χειλιών της άτολμο ένα Σ’ αγαπώ Παιδί δεκατριών χρονών, Η αγάπη μου. Αρχάγγελος,…