Ανοιξιάτικα ρετάλια

Κάτι απογεύματα της άνοιξης η μοναξιά τριγυρίζει σε παραγεμισμένα τασάκια, κάνει χάζι εφηβικά σκιρτήματα, πίνει καφέ, τρυπά τις σόλες της· μια στις ασφάλτους, μια στα ξερόχορτα.   Τη δική μου μοναξιά τη θρέφουν τα σούρουπα. Μπουμπουκιάζει η θλίψη με ξαναμμένα…