Στα χαϊκού του άλγους (Έμμετρη Κριτική)

Ειρηνογράφο πρεσβευτή σε νοματίζω στο ανασάλεμα τ’ ανάκατου του κόσμου. Στερνόφιλοι στον Άνθρωπο οι στίχοι…

ΓΛΥΠΤΩΝ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΙΣ

Με Θεού, οι Αρχαίοι, κανόνα, το χρυσό, Περικλέους, αιώνα, δημιούργησαν τον Παρθενώνα, σμαραγδένια, του κόσμου,…

ΈΡΩΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ

Με την σκέψη πάλι θα βυθιστώ στο άσπρο, στο γαλάζιο του ουρανού. Ακολουθώ την ριπή…

ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΦΟΒΟΥ

Στη χαρμολύπη που σαν πέπλο καλύπτει Την εποχή που μόνο προστάζει φυγή Εκεί που δεν…

ΑΙΓΑΙΟ

Ι Με περισσή σμιλεύω δίψα της μνήμης μου το αλφάβητο πρώτο γράμμα ο έρωτας, ύστερο…

Η ΣΚΙΑ ΕΝΟΣ ΑΠΙΑΣΤΟΥ ΕΓΩ

Δεν ξημερώνει μέρα που να μην χαθώ στα πάνδεινα και τις πληγές του κόσμου. Κι…

ΑΠΑΝΕΜΙΑ

Ανέμιζε το πέπλο κατάχαμα Το σώμα της είχε πάρει μορφή άυλη Το κορμί μαρτυρούσε απείθεια…

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ

Έκαιγεν μεγαλοπρεπώς ο Ηέλιος τα τσιμέντα κι έσκουζεν η πλάσις όλη. Κάθιδροι συνταξιδιώτες, ευρύστερνοι, το…

ΣΤΑ ΠΕΤΡΟΧΤΙΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ

Υμνούσα τη μαγεία του Έρωτα, εκείθε, στο χρυσοστολισμένο παλάτι. Εμβρόντητοι ακούγανε οι Θεοί και ευφραίνονταν…

ΖΗΣΕ ΕΛΛΑΔΑ

Παιδιά της Ελλάδας παιδιά, γερασμένα, χλωμά, ποια μοίρα, ποια ξενιτιά σάς καλεί μακριά; Μπουμπούκια είστε…