Διηγηματα & ποιηματα

Και αν δεν μπορείς να κεράσεις κουράγιο τον φόβο μην προσπαθήσεις να αγκαλιάσεις τον ίσκιο…

Δεν άναψε την λάμπα, να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ουτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να…

Το βλέμμα του ήλιου μια μοναξιά ζωγραφισμένη στο μπράτσο ενός ναυτικού… Ώρες ατέλειωτης αυτοσυγκέντρωσης πλάι…

Γαλάζια θάλασσα με μάτια μαγνήτες που προσελκύουν των λέξεων τις ψυχές… Γαλάζια θάλασσα που χαμογελάει…

Όλα εφήμερα μια κοπέλα φορώντας ένα μαύρο μαντήλι κρατάει το σώμα του φεγγαριού τις νύχτες…

Μια ομιχλώδης σιωπή ραγίζει το βλέμμα στο μάρμαρο του ουρανού Στο παρκέ της σκέψης τέμνονται…

Τι ωραίο χρώμα έχουν τα μάτια σου Μια αύρα θαλασσινή που ξεγλιστράει στο υποστατικό της…

Τεμαχίζει τις λέξεις του πόνου το μαχαίρι Κάνει ζέστη ακόμα και στο δωμάτιο της μοναξιάς…

–“Θέλω να σε δω” Μου έγραψες στο μήνυμά σου. Ένιωσα μια γλυκιά αναστάτωση… είχες μέρες…