Διηγηματα & ποιηματα

Έβλεπε τα δάκρυα του φεγγαριού να γίνονται σίδερα ειρκτής να φυλακίζουν τα συναισθήματα των ονείρων……

Την Κυριακή οι άνθρωποι βγάζουν βόλτα τη μοναξιά τους τη ντύνουν με γιορτινά χτενίζουν τη…

Η καρδιά του φεγγαριού κόκκινο τριαντάφυλλο που γεννιέται μεσα στα αγκάθια του ανθρώπινου μίσους Ένα…

Όσο η φωνή του θα χτενίζει τις κραυγές της μοναξιάς Σαν ενα τρυπάνι με μολυβένια…

Κρεβάτι μου… σεντόνια κεντημένα με χίλια μαύρα πέπλα. Τ‘ ακάνθινα ρόδα σα λεπίδα χαράζουν τη…

Δεν άναψε κερί να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ούτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να δουν…

Και αν δεν μπορείς να κεράσεις κουράγιο τον φόβο μην προσπαθήσεις να αγκαλιάσεις τον ίσκιο…

Δεν άναψε την λάμπα, να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ουτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να…

Το βλέμμα του ήλιου μια μοναξιά ζωγραφισμένη στο μπράτσο ενός ναυτικού… Ώρες ατέλειωτης αυτοσυγκέντρωσης πλάι…

Γαλάζια θάλασσα με μάτια μαγνήτες που προσελκύουν των λέξεων τις ψυχές… Γαλάζια θάλασσα που χαμογελάει…