Ρούχα μοναξιάς

Μια αμμουδιά να κλάψει αφήνοντας να κυλήσει ένα βοτσαλάκι χρυσοκίτρινο από το βλέμμα του ήλιου…

Εύθραυστη και αγέρωχη

Τι να θυμηθώ… τι να ξεχάσω… Η καρδιά κλαίει σαν μωρό. Η ψυχή, άστρο που…

Η ψυχή δίχως αγκάθια

Τα δάκρυα του ουρανού σταγόνες ελπίδας στην ανοιξιάτικη περιήγηση της ψυχής Και εκείνο το ξανθό…

Η ασπίδα της Αιωνιότητας

Τις περικνημίδες του Αχιλλέα Ασπίδα-Φως στις μισητές επισκέψεις στα ενδιαιτήματα της ψυχής του πανούργου σκότους……

Το Πένθος μιας Αγάπης

Πακετάρω την αγάπη, την τοποθετώ στο μαλαματένιο συρτάρι της καρδιάς. Προσεκτικά. Τρυφερά. Μη σπάσει. Μη…

Έβλεπε

Έβλεπε τα δάκρυα του φεγγαριού να γίνονται σίδερα ειρκτής να φυλακίζουν τα συναισθήματα των ονείρων……

Η βόλτα της μοναξιάς

Την Κυριακή οι άνθρωποι βγάζουν βόλτα τη μοναξιά τους τη ντύνουν με γιορτινά χτενίζουν τη…

Η καρδιά του φεγγαριού

Η καρδιά του φεγγαριού κόκκινο τριαντάφυλλο που γεννιέται μεσα στα αγκάθια του ανθρώπινου μίσους Ένα…

Η σεμνότητα της έμπνευσης

Όσο η φωνή του θα χτενίζει τις κραυγές της μοναξιάς Σαν ενα τρυπάνι με μολυβένια…

Κρεβάτι μου

Κρεβάτι μου… σεντόνια κεντημένα με χίλια μαύρα πέπλα. Τ‘ ακάνθινα ρόδα σα λεπίδα χαράζουν τη…