Διηγηματα & ποιηματα

Όσο η φωνή του θα χτενίζει τις κραυγές της μοναξιάς Σαν ενα τρυπάνι με μολυβένια…

Κρεβάτι μου… σεντόνια κεντημένα με χίλια μαύρα πέπλα. Τ‘ ακάνθινα ρόδα σα λεπίδα χαράζουν τη…

Δεν άναψε κερί να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ούτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να δουν…

Και αν δεν μπορείς να κεράσεις κουράγιο τον φόβο μην προσπαθήσεις να αγκαλιάσεις τον ίσκιο…

Δεν άναψε την λάμπα, να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ουτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να…

Το βλέμμα του ήλιου μια μοναξιά ζωγραφισμένη στο μπράτσο ενός ναυτικού… Ώρες ατέλειωτης αυτοσυγκέντρωσης πλάι…

Γαλάζια θάλασσα με μάτια μαγνήτες που προσελκύουν των λέξεων τις ψυχές… Γαλάζια θάλασσα που χαμογελάει…

Όλα εφήμερα μια κοπέλα φορώντας ένα μαύρο μαντήλι κρατάει το σώμα του φεγγαριού τις νύχτες…

Μια ομιχλώδης σιωπή ραγίζει το βλέμμα στο μάρμαρο του ουρανού Στο παρκέ της σκέψης τέμνονται…