Διηγηματα & ποιηματα

Γαλάζια θάλασσα με μάτια μαγνήτες που προσελκύουν των λέξεων τις ψυχές… Γαλάζια θάλασσα που χαμογελάει…

Όλα εφήμερα μια κοπέλα φορώντας ένα μαύρο μαντήλι κρατάει το σώμα του φεγγαριού τις νύχτες…

Μια ομιχλώδης σιωπή ραγίζει το βλέμμα στο μάρμαρο του ουρανού Στο παρκέ της σκέψης τέμνονται…

Τι ωραίο χρώμα έχουν τα μάτια σου Μια αύρα θαλασσινή που ξεγλιστράει στο υποστατικό της…

Τεμαχίζει τις λέξεις του πόνου το μαχαίρι Κάνει ζέστη ακόμα και στο δωμάτιο της μοναξιάς…

–“Θέλω να σε δω” Μου έγραψες στο μήνυμά σου. Ένιωσα μια γλυκιά αναστάτωση… είχες μέρες…

Στο τασάκι με τα τσιγάρα οι θυμωμένοι καπνοί γίνονται σύννεφο μοναξιάς, έτοιμα να βρέξουν είναι…

Ένα άλλο πρόσωπο. Σα να μην υπάρχει. Με το νου της ταξιδεύει, σε σοκάκια ενός…

Για την παγκόσμια ημέρα ποίησης Κάθε λέξη είναι και μια ανάσα του ήλιου Οι στίχοι…