Την Κυριακή οι άνθρωποι
βγάζουν βόλτα τη μοναξιά τους
τη ντύνουν με γιορτινά
χτενίζουν τη γύμνια της
και την κερνούν με θάλασσα
μεθάει η άπληστη από τ’ αλάτι
χορεύει ζεϊμπέκικο στο μουράγιο
κι αρχίζει να γράφει
γι’ αυτούς που ξέχασαν
να βγουν στο λιμάνι
ύστερα επιστρέφει στο σπίτι νωρίς
-πριν βαρύνει το σκοτάδι-
κλειδώνει τη θάλασσα στο συρτάρι
και στρώνει το κρεβάτι της
για την επόμενη εβδομάδα
κάθε Κυριακή η μοναξιά
φορά τα λουστρίνια της
και βγάζει βόλτα τους ανθρώπους.
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
