Διηγηματα & ποιηματα

Και δεν κλαίνε τα βουνά κάθε που το ρούχο του πόνου γίνεται ταίρι με την…

Χωρίς πρόβες. Κλείνει η αυλαία σε μια παράσταση ζωής τελευταία, οριστική. Απομακρύνομαι απ’ τη κούφια…

Τα δάκρυα του ουρανού γεννιούνται στα μάτια ενός σιωπηλού ήλιου, διψάει η σιωπή για διάλογο…

Λάθος που δεν απαρνήθηκε ποτέ. Μια χουφτίτσα όνειρα κι αυτά της τα κάναν στάχτη Μα…

Εκεί που όλα ήταν τόσο όμορφα, έπαψες να μου μιλάς. Δεν έστελνες ούτε ένα μήνυμα…

Ιδρωμένο παράθυρο νοτισμένο με την αχλή του πόνου Γεμάτο αίματα φοβισμένης σάρκας και ένα μάνταλο…

Γράφεις, σχεδιάζεις μουτζούρες πάνω στις ρυτίδες των βουνών… Αγκάθια απολιθωμένα στο φόρεμα μιας άγνωστης άνοιξης…

Ταπεινά Να φέρεσαι μες στη ζωή όπως μπορείς και θέλεις δίχως φαμφάρες διαρκείς κάνε όπως…

Έμαθα Τον κόσμο να κοιτώ απλά στα μάτια και να λέω παράπονα που μου ‘ρχονται…

Δεν προσποιήθηκα. Δεν σε απαρνήθηκα. Χανόμουν σε στιγμές, σε ευωδιαστές παραισθήσεις. Ένα βλέμμα σου θα…