Διηγηματα & ποιηματα

Οι ψίθυροι του βλέμματος αναζητούν την ύπαρξη μιας σπίθας για ν’ αναστηθούν. Αφήνω τις αχτίδες…

Βρέχει απόψε… Τα δάκρυά μου ανακατεύονται με της βροχής τις στάλες. Ένα “μου λείπεις” στη…

Σε ανώνυμη πορεία γνέθοντας κουβάρι δακρύων. Βουβά αναφιλητά σε υπόγεια συγχορδία με το μοιρολόι του…

Και δεν κλαίνε τα βουνά κάθε που το ρούχο του πόνου γίνεται ταίρι με την…

Χωρίς πρόβες. Κλείνει η αυλαία σε μια παράσταση ζωής τελευταία, οριστική. Απομακρύνομαι απ’ τη κούφια…

Τα δάκρυα του ουρανού γεννιούνται στα μάτια ενός σιωπηλού ήλιου, διψάει η σιωπή για διάλογο…

Λάθος που δεν απαρνήθηκε ποτέ. Μια χουφτίτσα όνειρα κι αυτά της τα κάναν στάχτη Μα…

Εκεί που όλα ήταν τόσο όμορφα, έπαψες να μου μιλάς. Δεν έστελνες ούτε ένα μήνυμα…

Ιδρωμένο παράθυρο νοτισμένο με την αχλή του πόνου Γεμάτο αίματα φοβισμένης σάρκας και ένα μάνταλο…

Γράφεις, σχεδιάζεις μουτζούρες πάνω στις ρυτίδες των βουνών… Αγκάθια απολιθωμένα στο φόρεμα μιας άγνωστης άνοιξης…