Δεν άναψε κερί
να φωτίσει την χλωμή κάμαρα,
ούτε απόψε ήρθαν τα πουλιά
να δουν το όνειρό τους
στο μπαλκόνι της σκέψης…
Ήχοι από σπασμένα τζάμια
πιάτα θρυμματισμένα
μαχαίρια ματωμένα
από την μαχαιριά στα σωθικά
του ήλιου…
Όχι δεν άναψε τσιγάρο
δεν είχε ούτε σπίρτα
να φωτίσει την ομίχλη της
μάταιης χοϊκής σκιάς…
Μια λέξη έρποντας
μες τα σκοτάδια της ψυχής
ψελλίζει αργά την λέξη ΕΛΠΙΔΑ!
ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ
Πτυχιούχος ανθρωπιστικών σπουδών Ελληνικού πολιτισμού-πολιτισμολόγος, ειδικός παιδαγωγός, ελεύθερος επαγγελματίας, λογοτέχνης, δημοσιογράφος
