Χωρίς καθρέφτη

«Κάποιος θα το είχε άχτι» μονολόγησε ο καλός του εαυτός. «Ή βίτσιο» διαφώνησε ο κακός…

Για κανέναν

Δεν γράφω για κανέναν. Ο ρυθμός και το μέτρο μου Οι παρομοιώσεις και οι μεταφορές…

Με(μονωμένοι) Ταξιδιώτες του Τάσου Σκιαδά

Πριν από δύο χρόνια σκέφτηκα να γράψω ένα θεατρικό έργο με αφορμή την εμπειρία που…

Κόσμοι

Έχω ζήσει τους κόσμους σας μα και πολλούς άλλους. Έχω ζήσει αρκετά μέσα σας ώστε…

Οι χορδές της καρδιάς σου

Οι χορδές της καρδιάς σου ακούγονται τόσο όσο τα βήματά σου. Απαλά και μεγάλα, που…

Σ’ ελληνική διάσταση / Nella dimensione greca

Καταμεσής στο πέλαγος στου ουρανού τη χτίση χρώματα απλώνονται παντού Εκεί που παρευρίσκονται όλοι οι…

Επάγγελμα – Ποιητής

Σκυφτός, η κορμοστασιά είχε λυγίσει απ’ το βάρος του χρόνου. Όσο κι αν περπατούσε κοιτώντας…

Το αλογάκι της θάλασσας

Η αγοροπαρέα χάζευε στον μεσημεριάτικο ήλιο μετά το σχόλασμα του γυμνασίου. Kατηφόριζε ως το ακρογιάλι…

Ενός λεπτού χωρίς…

Ήτανε δειλός. Φοβόταν και τη σκιά του. Κάθε φορά που έβλεπε κανένα ψηλό, κανένα σωματαρά…

Μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης

Περπατούσε πάντα σκεπτικός, μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης. Το βιβλίο κάτω απ’ τη μασχάλη, σφιχτά…