Η συντέλεια του νόστου

Μετά τον θάνατό μου, φίλησα στο στόμα τους φονιάδες μου. Πήρα απ’ το χέρι τον…

Κυανή πληγή

Ηττημένο το σώμα, αφουγκράζεται την άυλη ετούτη σκηνή Διαμπερές το δωμάτιο Κλείνω τα μάτια Ζωγραφίζω…

Ο λαβύρινθος του άγχους

Πώς να δομήσω τη ζωή μου πώς πώς τα ματόκλαδα τη μέρα να σηκώσω, όταν…

Τα όνειρα ανθίζουν την μέρα. Την νύχτα μαραίνονται.

Η νύχτα καρπώθηκε του έρωτα το δίχτυ και όταν αγκάλιασε την ηδονή, η ευχαρίστηση  ήταν στα μάτια μου, με σκιές ονείρου και χρώματα του δειλινού.…

Φως

Σε ένα λεπτό μονάχα Άρτιος κραδασμός, Ολόγιομος Μια άνοιξη στα μέσα του Φλεβάρη. Ξέρω πως…

Σιωπές

Σταγόνες μιαρές· παραδέρνουν οι ζωές μας Υψωμένες από αόρατες πράξεις εξουθενωμένων γονιδιακών συμπτώσεων. Από ποιήματα…

Αμφιλύκη

Κάπου ανάμεσα στα μισοσβησμένα παστέλ ενός αδιέξοδου ηλιοβασιλέματος και στην ασημένια χαρακιά μιας αδυσώπητης ανατολής…

Ίσως κανένας

Θάλασσα βουίζει στους δρόμους. Το κύμα ρηχό και όμως βρέχει. Το  νερό βρώμικο από τις ακαθαρσίες των αμαρτωλών χριστιανών που θυσιάζουν την καρδιά, ο πιο ανεκτίμητος θησαυρός τους. Το αίμα τρέχει και η αναπνοή βογκά μέσα από το χαμόγελο του τόξου. Η  σύσπαση των χειλιών, κόρη του ουρανού και τα μάτια υγραίνουν. Ουδέτερο έντομο ενοχλεί με τον…

Και χαμογελάσαμε

Φορέσαμε τη μάσκα. Πατήσαμε με δύναμη τα πλήκτρα και διατάξαμε τον ήχο να σκεπάσει τα…

Το πάθος πάντα σε ονείρωξη

Αγκυροβολεί η ανάσα και σηματοδοτεί μια καρδιά. Η μοναξιά γονάτισε και έζησε στο φεγγάρι. Αμαρτία…