Τρία χρόνια επεράσαν και δυο μέρες
Από τότε που το πλοίο έπεσε στις ξέρες
Δεν υπήρχε συννεφιά, βροχή ή καταιγίδα
Η μοίρα ήταν αυτή που μας πήγε στην παγίδα
Ένας φεύγει και ο άλλος μένει εκεί στις ξέρες
Τι σημαίνει και αν περάσαν χίλιες τόσες μέρες
Το σκοτάδι είναι βαθύ, πυκνό, να ψάξω να σ’ ανακαλύψω
Και η έκταση μεγάλη να μπορέσω να καλύψω
Τι και αν έμεινες βουβός, μονάχος, μες στο χάος βολοδέρνεις
Θλίψης, μοναξιάς ποτάμια δάκρυα πίσω φέρνεις
Παρηγοριάς βρύση τρέχεις για να βρεις να ξεδιψάσεις από τον πόνο
Αλλά σαν γεύση δηλητήριο στο στόμα μένει μόνο
Κουράστηκες να τρέχεις και να αναζητάς τι; δίχως να ξέρεις
Κουράστηκες το αίμα σου να τρέχει συνεχώς και να υποφέρεις
Κουράστηκες να ψάχνεις την ελπίδα για γαλήνη, ηρεμία και ανακούφιση
Ξέρεις πως δεν υπάρχει τέτοιο δώρο δεν θα το βρεις και πάρτο απόφαση
Κλείσανε ευθείες, τεθλασμένες και καμπύλες
Κλείσανε παρενθέσεις, εισαγωγικά, κόμματα και αγκύλες
Το τέρμα είναι ορατό δεν έχεις λόγο πια μην αμφιβάλλεις
Πρέπει να κλείσεις το κεφάλαιο πια να πειστείς τελεία για να βάλεις.
Γεώργιος Β. Σιαφλάς
ειμαι αναγνωστρια ποιησης και ενιοτε γραφω κι εγω. το συγκεκριμενο ποιημα του κυριου Γεωργιου Σιαφλα το βρισκω παρα παρα πολυ καλο. σε υφος αρκετα κουλτουρε. ειθε να προταθει για μια απο τις επιβραβευσεις σας.
άριστη απόδοση της ζωήςς και του τέλους .
κανόνας χωρίς εξαιρεση το τέλος της ζωης του ανθρώπου αποδίδεται με γλαφυρό τρόπο στους στιχους του ποιήματος τελεια και τέλος του Γεωργίου Σιαφλα. θαυμάσιο ποίημα
εδω ο συγγραφεας μας ειναι πραγματιστης. αποτυπωνει στο χαρτι καθαρες σκεψεις. νομιζω αγγιζει την τελειοτητα.