Στην αγαπημένη της βελούδινη πολυθρόνα
τοποθέτησε τη ροζ, χνουδωτή βελέντζα, ενθύμιο της γιαγιάς!
Στο μπράτσο της
την περίμενε ο καυτός, αχνιστός καφές και
το βιβλίο που είχε ξεκινήσει να διαβάζει την προηγούμενη νύχτα.
Κάθισε αναπαυτικά
θέλοντας ν’ απολαύσει τις στιγμές.
Στη γωνιά του δωματίου
το τζάκι άναβε κι οι φλόγες του
γέμιζαν θαλπωρή το χώρο και
ζέσταιναν την ατμόσφαιρα.
Πιο δίπλα,
σ’ ένα μπαούλο με μπρούτζινα χερούλια, κειμήλιο πολύτιμο,
στοιβασμένα προσεκτικά τα ξύλα.
Στον πάγκο της κουζίνας
σε μια γυάλινη πιατέλα, αναδύονταν
ευωδιές απ’ τα ζουμερά πορτοκάλια, τα τραγανά μήλα,
τ’ αποξηραμένα σύκα…
Το μικρό ράφι
φιλοξενούσε τα γλυκά κουταλιού,
που ξεπρόβαλλαν λαχταριστά
με τις μυρωδάτες γεύσεις.
Το κατακόκκινο κεράσι,
το χρυσοκίτρινο σταφύλι…
Με κεντίδια στολισμένη
η μικρή βιβλιοθήκη, δέσποζε στην
άκρη του καθιστικού,
δίπλα στη σερβάντα με τα προικιά!
Σαν σκηνικό
από μια άλλη εποχή!
Κι εκείνη μέσα της ήξερε,
ένιωθε σαν μια ψυχή παλιά…
Χαζεύοντας
έξω απ’το παράθυρο, το ολόλευκο
τοπίο μάγεψε το βλέμμα της!
Οι νιφάδες του χιονιού
στόλιζαν επιβλητικά τα κλαδιά των δέντρων.
Κι ο κήπος
με τα λιγοστά ανθισμένα λουλούδια,
φωτίζονταν απ’ τη λάμψη,
που πρόσδιδαν οι σταλακτίτες
καθώς κρέμονταν σαν φαναράκια
στη στέγη.
Ένα τοπίο σα να βγήκε από παραμύθι!
Κούρνιασε στη πολυθρόνα
κι αποκοιμήθηκε…
Στο ταξίδι των ονείρων
ο φύλακας άγγελος,
της κρατούσε συντροφιά,
σαν μια αχτίδα ελπίδος
στο μοναχικό μονοπάτι της σιωπής…
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
*Απ’τη συλλογή “Στιγμές ζωής”
