“Ακατάλληλη στιγμή για να
με αγαπήσεις… μου τελειώνουν
τα όνειρα”, σου είπα!
“Η πιο κατάλληλη για να σε
ανταμώσω… θα σου χαρίσω
τα δικά μου όνειρα”, απάντησες!
Ήμουν μια θλιμμένη ορχιδέα
σε μια γκρίζα μοναξιά.
Και ήρθες σαν χρυσή σελήνη.
Ανέτειλε η καρδιά μου
από τη βαθιά σου ανάσα…
Και οι λευκές σελίδες
της ψυχής μου άστραψαν
και γέμισαν με φως!
Σαν να συνωμότησε το σύμπαν.
Σαν να μου ψιθύρισαν τα άστρα,
σ’ εκείνο το τρυφερό…
διστακτικό φιλί.
Μα τι γλυκιά γεύση
που έχουν τα χείλη σου!
Η κλειδωμένη καρδιά
μιας αμετανόητης αλλοπαρμένης
ξεκλείδωσε απ’ το
ανέμελο χτυποκάρδι του
ερωτευμένου παλικαριού…
Αναστασία Γεωργακοπούλου
Συγγραφέας- Αρθρογράφος
