Στα γλυκά πρόσωπα
μικροί ήλιοι
προτού αποχωριστεί
για πάντα, τον Παράδεισο της
γης, το γρήγορο σώμα και το φιλί
***
Μπουμπούκιασε στον φράχτη
η κίτρινη τριανταφυλλιά
πιασμένη στην απόχη
του πρώτου της Άνοιξης έρωτα
***
Και ύστερα ο πόλεμος
και ύστερα στον παγωμένο αγέρα
σημαδεμένος, αφίλητος, απογυμνωμένος
σε πορφυρά κυπαρίσσια
κρυμμένος μεταμορφώνομαι στου χρόνου
τα μόρια σε κύκλους σιωπής
γίνομαι Λίθου σφραγίς
Υπέροχοι στίχοι, με ευαισθησία και εσωτερική ομορφιά. Συγχαρητήρια!
ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΥΠΕΡΟΧΟ.
Ζαχαρούλα μου και καλέ μου φίλε Αγγελε θερμα ευχαριστώ
Χαιρομαι που σας αρέσει
“πιασμένη στην απόχη
του πρώτου της Άνοιξης έρωτα” ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΛΥΡΙΣΜΟΣ
Μου άρεσε!