Θεέ μου, μην αφήνεις την ψυχή μου να υποφέρει άλλο,
επενέβη και προστάτευσέ με από αυτή που με αδικεί.
Κύριε, με όση δύναμη έχω σου φωνάζω,
διότι πιο βαθιά από τη γη την ίδια είναι η πληγή μου.
Θεέ μου, ως πότε θα απορρίπτεις τη φωνή μου;
Ως πότε θα καθυστερείς τη βοήθειά σου;
Σπλαχνίσου με, Θεέ μου, το Έλεός σου δείξε μου,
διότι η καρδιά μου απογοητεύεται και λιποθυμεί.
Θεέ μου, σπλαχνίσου με,
σαν κερί έσβησε η ελπίδα μου.
Σαν πουλί φτεροκόπησε η καρδιά μου,
σα βούτυρο έλιωσε κάθε χαρά μου.
Θεέ μου, δες τον πόνο της ψυχής μου,
μην αδιαφορήσεις για ένα πλάσμα σου, για εμένα.
Είπα στην ψυχή μου «ο Κύριος θα αναλάβει»,
για αυτό δεν περιμένω πια τίποτα από κανένα.
Ως πότε Θεέ μου θα με αφήνεις απροστάτευτη,
ως πότε θα χαίρεται και εγώ θα περπατώ σκυθρωπή;
Θεέ μου λύγισε η ψυχή μου και κάμφθηκε η δύναμή μου,
δεν έχω πια ούτε της νεότητάς μου την ορμή.
Θεέ μου απάντηση δώσε μου στα αδιέξοδά μου,
γίνε η σωτηρία μου στις πληγές που μου άνοιξαν.
Διότι μπροστά σου Θεέ μου,
μπροστά σου είναι όλοι όσοι με κατέθλιψαν.
Κύριε, στον Άδη κατέβηκα,
χειρότερα από τον Άδη αισθάνεται η ψυχή μου,
Κύριε και Θεέ μου,
γίνε η ελπίδα στη ζωή μου.
Στον Κύριο εναπέθεσα τις ελπίδες μου,
άλλη αδικία δε θα με πειράξει.
Και θα το βρει μπροστά του δεκαπλάσιο
το κακό που σε εμένα κάποιος άλλος πράξει.
Ο Θεός είναι η ελπίδα μου,
μέσα στην ψυχή μου ταξιδεύει.
Δεν αξίζει τα βήματα της ζωής μου να λερώσω,
διότι εκείνος γνωρίζει πότε θα επέμβει.
Θεέ μου, λυτρωτή μου,
προστάτευσέ με από αυτή που με αδικεί.
Προστάτευσέ με, Κύριε των δυνάμεων,
διότι η ψυχή μου επάνω Σου γέρνει και λιποθυμεί.
ΜΑΡΙΑ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ
