ΤΟ ΔΩΔΕΚΑ

Ξαφνικά, τίποτα δεν είχε μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτό. Τίποτα. Ούτε καν οι ανάσες που γέμιζαν…

ΔΥΟ ΤΣΙΓΑΡΑ ΔΡΟΜΟΣ

Τα μάτια μου πονούσαν απ’ την αντηλιά. Ακούμπησα κάτω το σάκο που λεπτό το λεπτό…

ΚΑΤΙ ΣΠΑΕΙ

Δευτέρα με Σάββατο η μονοτονία δεν σπάει. Σπάνε νεύρα, σπάνε αντικείμενα, η ρουτίνα στέκει αγέρωχη,…

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ… Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΕΚΡΥΓΝΗ

Το καλοκαίρι εκείνο θα μείνει αξέχαστο και σε μένα, αλλά κυρίως σε εκείνο το παλικάρι…

ΤΟ ΟΡΝΙΟ

Οι τρεις ορεινοί περιηγητές του Ψηλορείτη σταμάτησαν να ξαποστάσουν στο ισκιωμένο λαγκάδι. Κάθισαν οκλαδόν στο…

ΚΑΛΗ ΖΩΗ

Αν στο Παγκράτι και τον Βύρωνα κυκλοφορεί κανείς συστηματικά, αγωνιζόμενος να διεκπεραιώσει δουλειές της καθημερινότητας,…

Ο ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΣ ΚΥΚΝΟΣ

Είμαι μιας κάποιας αρκετά προχωρημένης ηλικίας θα έλεγα, μα στη διάρκεια της ζήσης μου δεν…

ΘΑΛΑΣΣΑ

«Είσαι μια θάλασσα», είχε πει ο Ιάσονας μετά τον τσακωμό μας στο σχολείο. Κι εγώ…

ΜΙΑ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΗ ΜΕΡΑ

Η μικρή Μαρλέν δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά της. Φόρεσε τα καινούρια της ρούχα…

ΤΟ ΧΡΩΜΑ

Περνούσα μια – μια τις φωτογραφίες. Πορτρέτα κι εικόνες στο χρώμα της γης που μιλούσε. Ο…