ΑΚΡΟΒΑΤΩΝΤΑΣ

Άσκοπες μέρες.

Άσκοποι θάνατοι.

Όνειρα χαμένα.

Άδειοι τάφοι.

Άγνωστοι νεκροί.

Διαλλακτική που είναι η λογική.

Αδιάλλακτη που είναι η τρέλα.

Και εσύ εκεί.

Σε ένα αιώνιο και αέναο ΓΙΑΤΙ;

Πολύς καιρός φεύγει.

Άλλος τόσος φανατικά πλησιάζει.

Το κόκκινο της πλατείας πέφτει.

Ο άτρωτος ίσκιος φοβίζει

και ο εχθρός αγαπά.

Η τρέλα πόσα μου θυμίζει,

η αγάπη βασανιστήρια ποτίζει.

Ο έρωτας φεύγει σαν οπτασία

και το μίσος πλησιάζει σαν ερινύα.

Το σύμπαν μεθυσμένο τραγουδά άσμα κενό

και όλοι υποφέρουν δίχως τη μαζικότητα.

Όλα φλέγονται.

Όλα χάνονται.

Όλα ξεχνιούνται.

Και η υστεροφημία;

Άγνωστη λέξη.

Εγώ ψάχνω ακόμα το προαιώνιο ΓΙΑΤΙ.

Και εσύ ζεις στο μεταθανάτιο ΕΚΕΙ.

 

Ζυμπίδου Παρέση