Η καρδιά της εύθραυστη.
Είχε ανάγκη θεραπείας!
Τον αγαπούσε
κι όμως ένιωθε
πως τον κρατούσε “δέσμιο”.
Εκείνος
ορμητικός, κοφτερός σαν γυαλί.
Σαν λύκος μοναχικός
τριγύριζε ουρλιάζοντας
ανάμεσα σε σιωπές.
Η σκέψη του όμως
πλημμυρισμένη από εκείνη….
Στο άκουσμα του ονόματός της
γινόταν πυρκαγιά.
“Γυναίκα της ψυχής του”
την είχε βαφτίσει.
Εκείνη
μια γυναίκα
λουσμένη με το φως της αγάπης.
Ευαίσθητη, ρομαντική, αλλοπαρμένη.
Στα κύτταρά της
έρρεε η φλόγα για εκείνον.
Όμως
άρχισε να βουλιάζει σ’ ένα τέλμα,
χανόταν σε σκοτάδια.
Καταρρακωμένη
στη δίνη ενός κύματος
που την κατατρώει.
Δεν ήθελε
να τον συμπαρασύρει.
Και τον άφησε…
τον άφησε να πιστεύει
πως είναι σκάρτη…
“Φυλαχτό μες στην καρδιά της”
Έτσι τον βάφτισε!
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
20-4-2026
*Εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία
