ΕΡΗΜΟ ΝΗΣΙ

Σου το πα πως δεν είσαι πια για μένα,

παρά μια εμπειρία περαστική.

Δεν έχω πλέον δύναμη να υπάρχω,

σαν φάντασμα να μένω ακόμα εκεί.

 

Μου κούρσεψες αγάπη και κουράγιο

και μ΄ άφησες σε έρημο νησί.

Χρόνια κεριά ν΄ ανάβω σ΄ έναν Άγιο,

που νόμιζες πως θα ΄σαι πάντα εσύ.

 

Μα πέρασαν τα χρόνια κι εγώ μόνη,

άρχισα να ζήτω αλλού στεριά.

Το βλέπω πως στο τέλος που σιμώνει,

θα έχω κάποιον άλλον αγκαλιά.

 

Δεν ξέρω αν μπορείς να το προλάβεις,

το πλοίο στο λιμάνι που φορτώνει.

Δεν μπόρεσες πότε να καταλάβεις,

πως έπαψα να θέλω να ‘μαι μόνη.

 

Ελένη Σέττα