Διάβασα κάπου πως: «Σ’ αγαπάω σημαίνει τρυπάω με καρφίτσα παλιά σύννεφα και πέφτει βροχή.» *
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
διαβάζω ποίηση για να σε γνωρίσω στην ουσία σου,
κι εγώ ποτέ δε διάβαζα, ήμουν απασχολημένη
και κανένα δεν ήθελα να γνωρίσω, ήμουν αυτάρκης.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
κλέβω λόγια του αέρα για να σου μιλήσω,
κι εγώ ποτέ δεν έκλεβα, ήμουν τίμια
και τα λόγια μου δε γύρευαν αέρα, είχαν ρίζες στη γη.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
αποστηθίζω ποιήματα για να σου τα απαγγείλω με την ψυχή μου εκεί,
κι εγώ ποτέ δεν αποστήθιζα, ό,τι ήθελα να ξέρω το γνώριζα
και δεν είχα την ψυχή μου εδώ, ήμουν ανάλαφρη.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
φτιάχνω ένα ποίημα δικό μου για να έχω κάτι να σου προσφέρω,
κι εγώ ποτέ δεν έφτιαχνα, ήμουν χαλασμένη
και τίποτα δεν προσέφερα, ήμουν αχρείαστη.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
γελάς με το ποίημα και χαίρομαι,
κι εγώ ποτέ δεν ήθελα να γελάνε οι άλλοι, ήμουν σοβαρή
και δε χαιρόμουν, ήμουν θλιβερή.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
κάνεις χαρτοπόλεμο το ποίημα και ανησυχώ μη σε κόψει το χαρτί,
και εγώ ποτέ δεν έμπλεκα σε πόλεμο, ήμουν θωρακισμένη
και δεν ανησυχούσα, ήμουν ήσυχη.
Αυτό σημαίνει σ’ αγαπάω, λοιπόν,
είμαι ακόμα εδώ και σου γράφω ένα νέο, καλύτερο ποίημα,
κι εγώ ποτέ δεν ήμουν εδώ, ήμουν απούσα
και δεν είχα τίποτα νέο, καλύτερο να γράψω, ήμουν ολότελα ειπωμένη.
* Στίχος του Θωμά Γκόρπα.
Μαρία Ουζουνίδου
Πολύ όμορφη η περιγραφή ενός γνήσιου συναισθήματος…
Αχαυτή η πολύπαθη αγάπη……
Η πολύπαθη, πολύτροπη αγάπη μέχρι και σύννεφα τρυπάει,για καρδιές δεν το συζητώ!!!! Εύστοχη η “αγάπη σου”!!! Μπράβο!!!