Το στρείδι άνοιξε,
γεύτηκε χρώματα, φωνές και μυρωδιές
και κίνησε να ξανακλείσει,
για πάντα με την ανάμνησή τους
Η πέτρα το λυπήθηκε,
κύλισε και το εμπόδισε
και τ’ άφησε λιγάκι ανοικτό,
να χαίρεται και να προσμένει,
τις χάρες του έξω κόσμου.
Νίκος Σακκάς
΄Ενα μικρό ποίημα, μια μεγάλη φιλοσοφία! Εξαιρετικό!
Ποίηση κόσμημα!