Άδεια από σένα τώρα γράφουν
τα χέρια μου τα προδομένα.
Ίδρωσαν οι σελίδες.
Ζωγραφίζω γράμματα, σχηματίζω λέξεις,
φτιάχνω προτάσεις.
Τις στολίζω με κάθε λογής κοσμητικά.
Δένω το κείμενο με αισθήματα στοργής,
και φαντάζομαι πως είναι από σένα για μένα
«αφιερωμένο εξαιρετικά».
Κλέβω γαλήνη απ΄ της θάλασσας την ήρεμη έκφραση,
σκεπάζω την ένταση των στιγμών
και πιστεύω ότι πορευόμαστε «ειρηνικά»
Κόβω κομμάτια απ΄ του ήλιου το σώμα
κι επιχειρώ να φωτίσω του νου τ΄ ανεξιχνίαστα.
Εθελοτυφλώ ενσυνείδητα.
Ακροβατώ στην κόψη της φαντασίας
με καταργημένο το δίχτυ της λογικής.
Παυλίνα Γεροντούδη
