Τις περικνημίδες του Αχιλλέα
Ασπίδα-Φως
στις μισητές επισκέψεις
στα ενδιαιτήματα της ψυχής
του πανούργου σκότους…
Ασπίδα-δύναμη
σαν τo χάδι το τρυφερό της μάνας
ακουμπισμένο πάνω στον ήλιο της αγάπης…
Την πανοπλία του Αχιλλέα
νόστος στην θαλπωρή των αναμνήσεων
των ηλιολουστων της καρδιάς
συναισθημάτων…
Εν μέσω τρικυμίας
στης ζωής
τις απρόβλεπτες συννεφιές
Μιας ζωής ντυμένης
με τα χρώματα της θάλασσας
Ασπίδα σαν λόγχη που
εισχωρεί στης κακίας
μιας σκοτεινής ειρκτής
και όμως γεννιέται η ελπίδα που αναγεννά
την συμπονια στον συνάνθρωπο που πάσχει
την Ανθρωπιά δηλαδη…
την Ειρήνη …
Μόνο την Αχίλλειο
πτέρνα να λησμονήσεις, την ζωή μέσα απο το φιλί του φεγγαριού να αισθανθείς…
όταν θα τελειώσει ο Τρωικός
ο πόλεμος των φαντασμάτων
της εικονικής συμβίωσης
της χοϊκής ζηλοφθονίας
με την ματαιοδοξία
της ύπαρξης
Και όμως νέα ημέρα χαράζει,
τότε ο Ουρανός
στο στερνό ταξίδι
είναι η ασπίδα ευγνωμοσύνης,
νηνεμίας,
η ασπίδα του Ουρανού
ειναι η ασπίδα της… Αιωνιότητας!
ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ
Πολιτισμολόγος ΕΑΠ πανεπιστημίου Πατρών, ειδικός παιδαγωγός, επιχειρηματίας, λογοτέχνης, δημοσιογράφος