Κουρασμένο χιόνι
και τα χρώματα της ελπίδας
να πλημμυρίζουν
στα φτερά των αστεριών
Άγνωστο το σπίτι
των ονείρων
παλιώνει και η σκέψη
Κουρασμένο χιόνι
μες της καρδιάς τον ατέλειωτο χειμώνα…
Λόγια που
μαστιγώνουν την συμφορά
Καταιγίδες που φυτεύουν
άνθη ευωδιαστά
άνθη ευωδιαστά
τα μάτια της στοργής,
πάνω στο ανέμελο χιόνι…
Κουρασμένο χιόνι
και θαρρείς
πως πότε του δεν γέρασε ο
χειμώνας!
ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ
Πολιτισμολόγος – πτυχιούχος ανθρωπιστικών σπουδών ΕΛΠ ΕΑΠ πανεπιστημίου Πατρών, ειδικός παιδαγωγός – εκπαιδευτικός στην ιδιωτική εκπαίδευση, λογοτέχνης, δημοσιογράφος
