Δημιουργώ ένα βάρος μόνο και μόνο για να νιώσω την ικανοποίηση του ξεφορτώματος. Ηλιόλουστα διαστήματα ανάμεσα…
Ωδή στην άγνωστη μητέρα
Τελευταία ράβω τις πληγές τ’ ουρανού με άστρα με δάχτυλα βουτηγμένα στο επίμονο αίμα αίμα…
Σαν κάτι εσύ το θες πολύ
Πως δεν μπορείς όταν σου λεν εσύ να πραγματώσεις δικό σου όνειρο ζωής, κρυφή σου…
Απουσία
Κάθε ηλιοβασίλεμα, το γαλάζιο των ματιών σου σταλάζει μέσα στα κύματα του Φλοίσβου. Γαλάζιες…
Η μοναξιά του ναυτικού
Τα βράδια με πανσέληνο γίνομαι αόρατη Ανοίγω τα φτερά μου και αφουγκράζομαι Την αγάπη που…
Από υπερβολική δόση
Υπόγειο σκοτεινό όμοιο κελί με τοίχους γεμάτους ζωγραφιές -της υγρασίας παιχνίδια- και συνθήματα χαραγμένα με…
Μνήμη – Μεσολόγγι
Φορούσε η αγάπη μου ένα λευκό πουκάμισο Και ήτανε θυμάμαι Απρίλης Βασίλευε η λιμνοθάλασσα μέσα…
Κάποτε
Κάποτε, κάποιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν τους τράβηξε ο χρόνος και μαζί με την σιωπή τους αγαπήθηκαν.…
Τζάμι
Στο τζάμι εμπρός το αμετάκλητο κούφιο μιας πορσελάνινης κούκλας στοιβάζει το χώρο στοιβάζει τον τρόπο…
Απόλωλεν η ελπίς
Της έρημης ξερολιθιάς μια απόκοσμη κραυγή, τον μουντό του λήθαργο, δεν τάραξε. Ήτανε, λέει, καταμεσής…
