Ο ΛΕΚΕΣ

Ένα γυάλινο διαχωριστικό, σταθερό, που δεν άνοιγε σαν πόρτα, χώριζε τις δυο βεράντες, μα και…

ΠΡΩΤΗ ΓΟΥΛΙΑ ΚΑΦΕ

Ο ουρανός είχε γεμίσει με δάκρυα και όταν αποφάσισε να τα αφήσει να τρέξουν στο…

Η Δεξίωση

Aπ’ όταν ήταν νήπιο, όλοι έλεγαν ότι το παιδί αυτό σαν μεγαλώσει, θα γίνει είτε…

ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

Κι όλο δραπετεύω με τούτα δω τα ακριβά μου λόγια για δεν μπορώ δραπέτης να…

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Είναι παράτολμο πλάσμα ο Νικολός, πώς να το κάνουμε; Αφού το βλέπει δεν το βλέπει…

Το μαύρο θα φορώ

Στον τόπο όπου γεννήθηκα φυτρώνει η μέντα και ο δυόσμος. Στο κιούπι τους αγκυροβόλησαν οι…

Ο κόσμος εδώ

Είναι αυτή η ώρα η μεγάλη που το ρολόι κοιτάς γονυπετής, με παρακάλια θαρρείς πως…

ΑΠΟ ΠΟΤΕ;

Έλεγες τα βράδια φυλακές, τις χαρές του χθες δεσμώτες, και εγώ κοντά σου έτρεμα….  …

ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΟ ΥΦΑΝΤΟ

Αν ήταν η δικαιοσύνη σου αγάπη, ή, ένα χαμόγελο, αφημένο στην πόρτα μου το πρωί……

ΑΝΘΡΩΠΟΙ – ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Στον Γιάννη Κοντό Επέστρεψε τις πρώτες πρωινές ώρες από τη βραδινή του έξοδο. Είχε καιρό…