Διηγηματα & ποιηματα

Κάποτε, πλεούμενο ευτυχισμένο! Τώρα, κουφάρι μοναχό που ζει παρατημένο δίπλα στη θάλασσα που κάποτε αρμένιζε…

Ναι προχωράμε. Προς ποια κατεύθυνση, με τι προορισμό; Ακολουθώ έτοιμη πορεία, προσχεδιασμένη πορεία από ανθρώπους-αθύρματα…

Έκλεισες τα μάτια σου, δε θα σε ξαναδώ Κανείς δε με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη…

Έλα να παίξουμε με τη γραμματική εγώ στον Μέλλοντα κι εσύ στη Δοτική εγώ που…

Ανοξείδωτα πυρίμαχα σκεύη κι εγώ μη μού άπτου. Οξειδώνομαι. Εξ αιτίας. Χάριν. Πού ν’ αποταθώ;…

Ποτέ την φτερωτή στοργή του δεν ξεδίπλωσε στους εφιάλτες μου. Στους γκρεμούς της μοναξιάς ποτέ…

Στου κόσμου τις σιωπές ώρες ναυαγισμένες Μέρες κουρελιασμένες φώναζαν: Ένα ποτάμι ακολουθεί .. Ένα ποτάμι…

«Κει, που τα βελούδινά σου χέρια έκαμαν να κόψουν ένα βαθυπόρφυρο τριαντάφυλλο, κει, το χώμα…

Nοσταλγία εσύ, σαν φθινοπωρινή βροχή μελαγχολία μυρίζεις και χώμα πρόωρο σαν το λουλούδι που γερνά…

Σου το πα πως δεν είσαι πια για μένα, παρά μια εμπειρία περαστική. Δεν έχω…