Διηγηματα & ποιηματα

Πρόσωπα στη βροχή μάτια φοβισμένα, σχεδόν τρελά τρέχουν να κρυφτούν, πού πάνε σε νιώθω να…

Το παραδέχομαι… «Ουκ ανδρός σοφού.» Ξανά το ίδιο λάθος: Να ‘μαι ο εαυτός μου ο…

Των ονείρων η αταλάντευτη απειθαρχία Με πεισμώνει! Στέκουν αλαργινά και θαρρείς μ’ εμποδίζουν Είμαι τόση…

Κοίταξα γύρω μου καλά είδα βλέμματα πολλά! Χάθηκε, έπειτα, η ματιά μες του ουρανού την…

Ουρανέ, πόσες όψεις μπορεί να πάρει η μορφή σου· όσα σκοτάδια την καρδιά μου πλάνεψαν,…

Σ΄ αγάπησα παρεμπιπτόντως.!! Τα ξαστέρωτα χάη τα έκρυβαν οι μεγάλες ανοιγμένες ομπρέλες. Ο χειμώνας έσερνε…

Σε τι αισιοδοξία αποβλέπει ο απελπισμένος και πώς Διαχειρίζεται τις μέρες του, σε φυλακή όντας…

Παγωμένες μορφές, σκορπισμένες  σε όλη την φτωχική πόλη λευκές σαν το χιόνι, στέρεες σαν την πέτρα, ακίνητες σαν…

Ήσουν προσκαλεσμένος  στις ορεινές λίμνες. Η ζάχαρη από τα μήλα των Εσπερίδων ήταν διάθλαση της…