ΣΤΙΓΜΕΣ ΘΕΡΙΝΗΣ ΡΑΣΤΩΝΗΣ

Το μπαλκόνι του χειμώνα, ανθοφορεί τις τρεμάμενες φωνές του πελαου. Του αρχιπελάγους που βρέχει τη…

ΑΠΟ ΤΟ Α ΩΣ ΤΟ Ω

Άκου! Μου φώναξες, άκου πώς τραγουδούν, πώς παίζουν τα κύματα, πώς σκαλίζουν την πέτρα και…

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ

Το σώμα μου συνεχίζει να κινείται από συνήθεια. Δες! Δεν λέω εγώ, λέω το σώμα…

ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

Τρία χρόνια επεράσαν και δυο μέρες Από τότε που το πλοίο έπεσε στις ξέρες Δεν…

ΤΟ ΠΛΕΟΥΜΕΝΟ

Κάποτε, πλεούμενο ευτυχισμένο! Τώρα, κουφάρι μοναχό που ζει παρατημένο δίπλα στη θάλασσα που κάποτε αρμένιζε…

ΔΡΟΜΟΣ ΨΥΧΗΣ

Ναι προχωράμε. Προς ποια κατεύθυνση, με τι προορισμό; Ακολουθώ έτοιμη πορεία, προσχεδιασμένη πορεία από ανθρώπους-αθύρματα…

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ

Έκλεισες τα μάτια σου, δε θα σε ξαναδώ Κανείς δε με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη…

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ

Έλα να παίξουμε με τη γραμματική εγώ στον Μέλλοντα κι εσύ στη Δοτική εγώ που…

ΟΞΕΙΔΩΣΗ

Ανοξείδωτα πυρίμαχα σκεύη κι εγώ μη μού άπτου. Οξειδώνομαι. Εξ αιτίας. Χάριν. Πού ν’ αποταθώ;…

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

Ποτέ την φτερωτή στοργή του δεν ξεδίπλωσε στους εφιάλτες μου. Στους γκρεμούς της μοναξιάς ποτέ…