Τεμαχίζει τις λέξεις
του πόνου το μαχαίρι
Κάνει ζέστη
ακόμα και στο δωμάτιο της μοναξιάς
Και όμως μεσα στην αμμουδιά της ψυχής
συνωστίζονται για λίγο ήλιο
τα όνειρα
Καλοκαίρι
ενα ξέγνοιαστο μεσημέρι,
υστερα ένα απαλό δροσερό
πρωινό της αγάπης αεράκι
ντυμένο με ενα λευκό πουκάμισο
σαν πανί νοσταλγικού πλοίου,
ατενίζει τον ορίζοντα των σκέψεων
και ο ουρανός ευωδιάζει προσευχής θυμίαμα,
ενας ίσκιος γαλήνης στις θορυβώδεις πόλεις…
Θέρος και νηνεμία
στα μάτια της θάλασσας
που το κύμα της γνέφει
στων ιδεών το ατελείωτο πόθο…
Καλοκαίρι και οι αναμνήσεις
γίνονται χάρτινα καραβάκια
στην σπουδή της βιοτής αναγεννώντας
το νόστιμον της ευτυχίας το …ταξίδι!
ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ
Πτυχιούχος ανθρωπιστικών σπουδών Ελληνικού πολιτισμού-πολιτισμολόγος ΕΑ Πανεπιστημίου Πατρών, εκπαιδευτικός – ειδικός παιδαγωγός, λογοτέχνης, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης εργαστηρίου ειδικής αγωγής-αυτόνομης διαβίωσης και πολιτισμού Η ΑΝΕΛΙΞΗ
