Διηγηματα & ποιηματα

Ανάγκη να  ‘λειπες τρανή μουριά Η παρουσία σου μια υπενθύμιση Κείνων που χάθηκαν στου χθες…

«Οι κρυφές συλλαβές, όπου πάσχιζα την ταυτότητά μου να αρθρώσω» (Οδ. Ελύτης, Άξιον Εστί)  …

Ο υπογράφων «αντ’ αυτού», δεν είμαι εγώ… Εγώ επέδωσα τα διαπιστευτήριά μου. Πάει καιρός που…

Αν είσαι ένα ψέμα αληθινό, τότε σε προσφωνώ ποίηση. Είσαι η ωραιότερη μάσκα του κόσμου…

Είπα να κάνω ένα περίπατο πέρα στ’ απόμερο ακρογιάλι. Το μαύρο νερό χάδι μητρικό στα…

Γενναίο εκείνο το βήμα Που κάνει άγουρο άλμα Και ξεπερνά το όριο Της λογικής συνήθειας…

Τινάζω την κάπνα από τα ρούχα μου. Λιάζω το πανωφόρι μου να φύγει η πάχνη.…

Με πόσα τριαντάφυλλα μάτωσα τη ζωή μου κανένας δε θα μάθει. -μα κανείς δε σκέφτηκε…

Τόξο, βέλος και αγάπη, μία πίκρα δίχως δάκρυ, μια ζωή μαλαματένια κι ένα νήμα δίχως…

Η φοβερή παράσταση έλαβε τέλος… Η αυλαία έπεσε και τα φώτα έσβησαν πλέον. Κι εγώ,…