Διηγηματα & ποιηματα

Τα πυρόεντα, τα πυραύγινα μαλλιά σου, γιατρικό της αμουσίας στ’ αρχίνημα της θάλασσας, στην αλήθεια…

Ο κάθε ένας έχει τη δική του χαρά. Τον δικό του πόνο Τον δικό του σταυρό…

Σε πόσα δίκοπα αφέθηκες και πληγές δε φοβήθηκες; Γλυκιές, μου ΄λεγες, είν’ οι χαρακιές, σαν…

Ανάγκη να  ‘λειπες τρανή μουριά Η παρουσία σου μια υπενθύμιση Κείνων που χάθηκαν στου χθες…

«Οι κρυφές συλλαβές, όπου πάσχιζα την ταυτότητά μου να αρθρώσω» (Οδ. Ελύτης, Άξιον Εστί)  …

Ο υπογράφων «αντ’ αυτού», δεν είμαι εγώ… Εγώ επέδωσα τα διαπιστευτήριά μου. Πάει καιρός που…

Αν είσαι ένα ψέμα αληθινό, τότε σε προσφωνώ ποίηση. Είσαι η ωραιότερη μάσκα του κόσμου…

Είπα να κάνω ένα περίπατο πέρα στ’ απόμερο ακρογιάλι. Το μαύρο νερό χάδι μητρικό στα…

Γενναίο εκείνο το βήμα Που κάνει άγουρο άλμα Και ξεπερνά το όριο Της λογικής συνήθειας…