ΕΡΩΣ ΠΤΕΡΟΕΙΣ (ΜΕ ΤΟ ΚΤΕΛ ΚΑΒΑΛΑΣ)

Πριν αρχινίσω την σημερινή μας εξιστόρηση, οφείλω να ενημερώσω το πλατύ αναγνωστικό  κοινό ότι η αρχική μου πρόθεση ήταν η συγγραφή μιας άλλης ιστορίας. Λόγω οικονομικής στενότητας, γιατί κι εμείς οι συγγραφείς είμαστε άνθρωποι με υλικές ανάγκες, αναγκάζομαι εκ των…

ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ

Είχαν περάσει ήδη δυο μήνες από την ημέρα που βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου και τέσσερις από την ημέρα που πέθανε. Λόγω της δημοσιότητας που πήρε η υπόθεσή μου την έτρεξαν γρήγορα οι δικαστές. Γιατί όπως είπαν έπρεπε να απονεμηθεί…

ΕΝΑ “ΑΝΤΙΟ”

Πάνω στον τοίχο ο πελαργός κάνει σινιάλο σ’ ένα πικρό καλοκαίρι που στο τέλος του φτάνει. Πώς να αντέξει η καρδιά, το κορμί κάτι τόσο μεγάλο; Στην πρώτη νιότη του φοράει πάλι μαύρο φουστάνι. Σφιχτά δεμένα δάχτυλα μετράνε τις ώρες.…

ΜΟΝΑΞΙΑ

Οι δρόμοι που σε γέννησαν άγνωστοι πια. Η μορφή σου τώρα απέμεινε μια χάλκινη προτομή στο κέντρο κάποιας πλατείας που δεν περπάτησες ποτέ. Πάντα ήθελες να σε φωνάζουν καλλιτέχνη. Ίσως αυτός ο χαρακτηρισμός να δικαιολογούσε στο κόσμο την τόση μοναξιά…

ΠΥΞΙΔΑ;

Γαντζωμένη στα φτερά της αιθέριάς μου ύπαρξης ψάχνω τον δρόμο του γυρισμού. Είναι σκληρός ο ξεριζωμός. Είναι βαριά η ευθύνη του προσανατολισμού. Θα σε μπερδέψουν. Οι πινακίδες, τα φώτα, οι λέξεις. Ιδίως τα φώτα. Θα ’ρθουν στιγμές που δεν θα…

Η ΑΣΠΡΗ ΜΠΛΟΥΖΑ

Η Δήμητρα αν κάτι σιχαίνεται, είναι τα Νοσοκομεία, τις άσπρες μπλούζες των γιατρών, και ό,τι έχει σχέση με αυτούς. Χρήσιμοι; Σύμφωνοι. Απαραίτητοι; Σύμφωνοι. Σωτήριοι; Σύμφωνοι. Μα αυτά όλα, δεν αλλάζουν την μεγάλη της απέχθεια. Και τρέμει τη στιγμή που θα…

ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΒΑΦΗ

Έπιασα το βλέμμα μου για άλλη μια φορά να στέκεται στο παλιό φωτιστικό στο βάθος. Ήταν το μόνο πράγμα που μου είχε μείνει από το πατρικό μου στην Αλεξάνδρεια. Όμορφο μέσα στην μελαγχολία των περασμένων, ήταν κι αυτό γνήσια Αλεξανδρινό,…

ΑΛΗΘΕΙΑ

Είδα μια γυναίκα γυμνή στην πλατεία να στέκεται και να φωνάζει. «Την ταυτότητά μου, την ταυτότητά μου. Εδώ ήμουν όταν την έχασα. Ποιος μου την πήρε;» Ήτανε βραδυ, χειμώνας κι ο κόσμος στην πλατεία πολύς. Είδα περαστικούς να απορούν και…

Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΤΗ ΣΑΧΑΡΑ

Όταν έφτασα στο πάρτι του Ηλία και της Τζένης, στη Φιλοθέη, ήταν περασμένες 11. Ο τεράστιος κήπος τους ήταν γεμάτος με κόσμο, η μουσική αρκετά δυνατά και τα φώτα χαμηλωμένα. Δυσκολεύτηκα λίγο να τους βρω και να τους χαιρετίσω. Τους…

ΖΗΛΙΑ

Τόση μανία τον είχε ο Θόδωρος! Λες κι ο Βαλάντης «του ’χε σκοτώσει  τον πατέρα». Ίσως αιτία να ‘τανε και ο σταλτός έπαινος στο Βαλάντη από τη Πολιτεία, για το σώσιμο του παιδιού από το πυρομάνι στα σπαρτά, πέρσι. Σαϊτιά…