“Ήθελα να ήμουν όμορφη” Είπε μουρμουρίζοντας στον καθρέφτη της. Τον τελευταίο καιρό, κάποιες στιγμές ένιωθε σαν εκείνη τη γριούλα, που καθισμένη σε μια ξύλινη κουνιστή πολυθρόνα, έπλεκε μια χιλιομπαλωμένη λευκή φανέλα. Θάλασσες ξεχύνονταν τα μάτια της. Στο λιμάνι, ασφαλές το…

Σκούρυνε της ψυχής ο βυθός και κάτι αλλόκοτα πετρώματα σαν απολιθωμένα αστέρια γέρνουν τώρα στο κορμί του ουρανού Ντύθηκε η μέρα, κοιμήθηκε το παράπονο και όμως συνεχίζει να μην μπαίνει στης καρδιάς του τα ενδιαιτήματα Σκουραίνει, σκουραίνει και η θάλασσα…