Στον ποιητή που γραδάρει τα οξέα του ποιήματος (Έμμετρη Κριτική)

«Όπως παλιός τεχνίτης πέτρας Ηπειρώτης» με το μεράκι άκρατο που χτίζει τ’ αγεφύρωτο, έτσι «μεταχειρίζεσαι τις λέξεις» κι όλο σταλάζουν ίδρωτα και μοναξιά. Αγγίζουν της διάψευσης τη διδαχή τη θλίψη, το εύθραυστο τ’ ονείρου. Λένε, για να βλαστήσει ο καιρός…

Τα οξέα του ποιήματος

Αγαπητοί φίλοι, συγγραφείς και αναγνώστες, Σας προτείνουμε να διαβάσετε την εξαιρετική ποιητική συλλογή του Τάσου Μάντζιου «Τα οξέα του ποιήματος» των εκδόσεων του Καλλιτεχνικού Σωματείου «Έλευσις και Υδράνη». Διάχυτος λυρισμός, πλούσιο λεξιλόγιο και γλαφυρές εικόνες συνθέτουν ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό…

Τα χέρια

Θα  ‘ρθουνε κάποτε τα χρόνια τα στερνά μπροστά σου και θα σε κοιτάν, μ’ εκείνη τη λαχτάρα που σε κοιτάνε τα παιδιά όταν γυρνάς στο σπίτι, που όλο χαρά την πόρτα ανοίγουνε και ανυπόμονα στα χέρια σε κοιτάνε να δούνε…

ΑΥΛΙΔΑ

Σε κάποια Αυλίδα, ενάντιοι άνεμοι, δυσχέρειες και εμπόδια των θεών, όλο, θα αναβάλουν τον απόπλου σου!… Μα εσύ, άπραγος μη μείνεις!… Κυρίως, μην ολισθήσεις, σε ικεσίες προς τους μνησίκακους θεούς, εκλιπαρώντας εύνοια και ούριους ανέμους… Στην χρεία, πάντα οι θεοί,…