ΑΚΙΝΗΣΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Έπεσε πάλι η νύχτα στο βυθό της μ’ έκλεισε αφήνω όνειρα σε τόπους που περπάτησα αφουγκράζομαι το τραγούδι του τζίτζικα τη σιωπή του φθινοπώρου την παγωνιά του χειμώνα, γύρω μου νεανικές συγκομιδές ειρωνεύονται του φεγγαριού το καθρέφτισμα.   Ψελλίζει ακόμη…