Κάθεται πάνω στο ήρεμο χώμα και ακούει τις μετασεισμικές δονήσεις των στίχων έτσι όπως πάλλεται η πένα πριν κολυμπήσει στην μελάνη Υστερα πίνει στυφό νερό από την ψυχή των δέντρων και εκείνη την ώρα μια σταγόνα καημού έβρεξε το μεθυσμένο…

*τα πρόσωπα, οι τοποθεσίες, τα ονόματα των ηρώων δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, είναι εντελώς φανταστικά. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο Η νύχτα ήταν ομιχλώδης σε μια κωμόπολη λίγο μακριά από την Αγγλία, χιονιζε πάνω στις πλάτες των βουνών και το…

Φεγγάρι που λούστηκε από την βροχή ενός ψέμματος Φωτίζει μόνο τους γκρίζους ουρανούς… Γεύεται της πίκρας τους χυμούς, όμως κατα βαθος διψάει για το ποτό της αλήθειας Να κάνει θέλει βαρκάδα με τα αστέρια σε μια θάλασσα ευτυχίας… Φεγγάρι που…

Μια αμμουδιά να κλάψει αφήνοντας να κυλήσει ένα βοτσαλάκι χρυσοκίτρινο από το βλέμμα του ήλιου. Ένα δάκρυ αγκιστρωμένο σε περιγιάλι γίνεται γοργόνα που πλέει ανέμελα, χτενίζοντας τα μαλλιά της στον καθρέφτη του Ουρανού. Εκείνος ένας μοναχικός αστερίας ντύνεται βιαστικά φορώντας…