Στου κόσμου τις σιωπές ώρες ναυαγισμένες Μέρες κουρελιασμένες φώναζαν: Ένα ποτάμι ακολουθεί .. Ένα ποτάμι .. Και γω Στην όχθη του θυμήθηκα Του ήλιου δυο ρωγμές Τα χέρια που δεν πρόλαβαν. Σαν νύχτας αλμυρό νεφέλωμα Σε δέντρου εκατοχρονίτικου σκιά -Αποκοιμήθηκα…