Πηγάδι

Θυμάται ο Στέλιος τον παπά να τον προτρέπει «ν’ ανοίξει στο Θεό την καρδιά του» κι αυτός να την αφήνει διάπλατη κι ας βρωμούσε. Φτάνει που την άνοιξε κι είπε τ’ ανομολόγητα, όλα κείνα που χρόνια βαστούσε μέσα του επτασφράγιστο…

Ψυχοπονιά

«Ό,τι λέω εγώ, το λέω για το καλό σου, να το ξέρεις! Κι όλη η γειτονιά δηλαδής σε νοιάζεται, κοπέλα μου. Με τον καλό λόγο στο στόμα ειν’ όλοι κι ας τους λες μετά βίας καλημέρα. Δεν παρεξηγάνε. Άνθρωποι του…

Παίγνια

Το καινούριο παιχνίδι της λεγόταν «κηδεία». Έθαβε την κούκλα στον κήπο όπως είχε δει να κάνουν στη μητέρα· της φόραγε φόρεμα φούξια κι ένα κολιέ με άσπρες χάντρες σταύρωνε τα χέρια της στο στήθος τη φίλαγε στο μέτωπο· ύστερα την…

Slow motion

Παλιά η μαμά μού ’φτιαχνε με τα ρόλεϊ μπούκλες. Τώρα η μαμά αδιαφορεί για τα μαλλιά μου. Τώρα η μαμά αδιαφορεί για όλα. Η μόνη της έξοδος είναι μέχρι το σούπερ μάρκετ. Όταν γυρίζει, βουτάει όλα τα προϊόντα σε αντισηπτικό.…

Ρουλέτα

«Μην το κάνεις». Του φάνηκε πως άκουσε τη φωνή της μες στη θολούρα του αλκοόλ. Θα ’παιρνε όρκο πως παράκουσε αν δεν την έβλεπε να στέκεται μπροστά του με σάρκα και οστά. Εκτός κι αν τον γελούσαν και τα μάτια…

Κερί

Ήταν εκείνο το ξύσιμο του νυχιού στον τοίχο· της υπενθύμιζε ότι ζούσε ακόμα. Το ανακάλυψε πρόσφατα, της έγινε συνήθειο κακό, όπως το δάγκωμα του αντίχειρα όταν ήταν παιδί. Την ξύλιζε η μαμά με τη βέργα μέχρι που το ’κοψε. Ξύνει…

Κηλίδα

Δεν την είδε εξαρχής. Την έπιασε με την άκρη του ματιού της την ώρα που έτριβε με το σύρμα την κατσαρόλα. Μια κόκκινη παραφωνία στα κατάλευκα πλακάκια. Δοκίμασε να την αγνοήσει, αλλά αυτή εισέβαλλε ξεδιάντροπα στο οπτικό της πεδίο. Παράτησε…

Αγριολούλουδο

Οι ήχοι των σπαθιών σιώπησαν. Μια εφιαλτική σιγή άπλωσε τη νέκρα της πάνω στον γονατισμένο βασιλιά. Ο Κωνσταντίνος έμεινε ακίνητος σαν να ’χαν στραγγίξει οι φλέβες του από κάθε ρανίδα ζωής. Έκανε την παράδοξη σκέψη τι χρώμα να ’χε κείνη…

Μολυβένιος στρατιώτης

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ Δεν έφτασε ποτέ του στην Ιθάκη. Πάλεψε βέβαια επαξίως με τα κύματα, βούλιαξε κάτω από αναποδογυρισμένες σχεδίες έσκισε τα πλευρά του στα βράχια έχασε το ένα πόδι στους Λαιστρυγόνες και δάγκωσε με μανία τις σάρκες…

Στακάτο

Είχε σπρώξει την κούκλα στα πόδια της πολλές φορές. Είχε εισπράξει ένα «δεν μπορώ τώρα» άλλες τόσες. Εκείνη δεν μπορούσε ποτέ, η κόρη δεν μιλούσε ποτέ. Έπρεπε να φτάσει στα πέντε για ν’ αρθρώσει λόγο, την έτρεχε σε παιδοψυχολόγους σιχτιρίζοντας…