Φόρεμα

«Θεέ μου, τι ρεζιλίκια!» Η θεία έχει γονατίσει στο πάτωμα και αναπέμπει δεήσεις. «Σμαρώ, κλείσε τα παράθυρα μη μας πάρει κανένα μάτι και γίνουμε περίγελως. Αχού, τι μου ’μελε να πάθω στα μεσοκοπήματα!» Με κοιτάζει με απέχθεια. Λίγο ακόμα και…

Lacrimosa

Στον Έντγκαρ Άλλαν Πόε Βαλτιμόρη. Περιφέρεται χωρίς προσανατολισμό. Δρόμοι που μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ, κι όμως στη σκοτοδίνη του μυαλού του αχνοφέγγει μια μνήμη: ότι οι δρόμοι τελειώνουν κάποτε. Πώς εξηγείται, λοιπόν, το ανερμάτιστο αυτών των δρόμων; Πώς εξηγείται…

Παίζουμε;

Ήξερε απ’ την αρχή τι έπρεπε να κάνει. Σαν πεπρωμένο που ορίζεται χωρίς περιθώρια διαπραγμάτευσης. Τον έβλεπε ανήμπορο στην πολυθρόνα και σκεφτόταν τους δρόμους που είχαν τρέξει στα νιάτα τους, τα βλέμματά τους που μιλούσαν περισσότερο απ’ τα στόματα, τα…

Τα βράδια νιώθει να γερνά

Ξαπλώνει στο μονό κρεβάτι της με τα χέρια σταυρωτά πίσω απ’ το σβέρκο και χαζεύει το ταβάνι ώσπου να την πάρει ο ύπνος. Το φως του φεγγαριού τρυπώνει απρόσκλητα απ’ το παράθυρο. Του χρεώνει τη μοναξιά της, είναι το εξιλαστήριο…

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

Άνθρωποι καθημερινοί που βασανίζονται από αδιέξοδους έρωτες, απόρριψη από πρόσωπα αγαπημένα, απώλειες, κακοδαιμονίες, περιθωριοποίηση, πάθη, και πολλά μετέωρα ερωτήματα… Πώς αποδίδει φόρο τιμής ένας ανάπηρος σε έναν άλλον; Πού μπορεί να φτάσει ένας άστεγος που του παίρνουν το παγκάκι; Πώς…