Ωδή στην άγνωστη μητέρα

Τελευταία ράβω τις πληγές τ’ ουρανού με άστρα με δάχτυλα βουτηγμένα στο επίμονο αίμα αίμα που κραυγάζει για τα νόθα παιδιά αυτού του απείρου ή της λήθης ή της θλίψης αίμα που γλυκορρέει ανάμεσα στ’ άνθη και τις δάφνες που…