Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ Β΄ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ BONSAISTORIES «Έλα, δεν πήγαµε στη ρόδα!» του φώναξε και τον έπιασε ανέµελα, τραβώντας τον προς τη µεγάλη ρόδα του λούνα πάρκ που γύριζε ασταµάτητα. «Έρχοµαι, δεν χρειάζεται να µου βγάλεις το χέρι», της απάντησε αυτός…

ΦΕΝΤΑΓΙΝ

ΓΙΑ ΤΟΝ Β΄ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ BONSAISTORIES Άλλη μια μέρα στο γέρμα της. Στις μουσκεμένες γειτονιές της Παλαιστίνης η μέρα ποτέ δε μυρίζει γιασεμί. Λίγο το φως στην καμπύλη του ορίζοντα. Οι κήποι δεν κρατούν πια στο κορμί τους τους χυμούς…

ΕΝΑΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ Β΄ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ BONSAISTORIES Μαρία το όνομά της και ήταν η επιτομή του συνηθισμένου ανθρώπου. Συνηθισμένο όνομα, συνηθισμένα μάτια καστανά χωρίς καν μια χρυσή ανταύγεια, κάτι να πρασινίζει σαν περικοκλάδα στο βάθος. Καστανά σκέτο. Απλά, Συνηθισμένα. Ούτε μεγάλα,…

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ

Ακόμα ένα βραβείο στο λογοτεχνικό διαγωνισμό. Δύσκολη η κρίση, μεγάλη η διάκριση!   Και ποιο το έπαθλο; Χωρίς έπαθλο. Αγώνας για τον αγώνα για ένα “κλαδί ελιάς”!   Διαπεραστική κριτική ματιά απογοήτευσης που σε πληγώνει και συμπληρώνεις…   -Άλλωστε είναι…

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Αγαπητοί μας φίλοι συγγραφείς και αναγνώστες, Οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι προ των πυλών και το bonsaistories.gr στα πλαίσια των κοινωνικών του δράσεων, έχει αποφασίσει να στηρίξει φέτος, με αφορμή το ζήτημα των προσφυγικών ροών, την Ανοιχτή…

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Κι εμένα τώρα ποιος θα με προσέχει; Ποιος την γλυκιά του καληνύχτα θα μου τραγουδά; Την δική σου την φωνή θα ακούω σε επανάληψη.  Σαν ήχο από δίσκο σε πικάπ που η βελόνα του αρνείται παρακάτω να πάει. «Θα σε…

ΓΥΝΑΙΚΑ…

Γυναίκα… εσύ που με το βλέμμα σου Κοιτάς πέρα από τα λευκά σύννεφα Του ουρανού. Εσύ που γιατρεύεις όλες τις ψυχές μας. Γυναίκα, το απόλυτο θηλυκό, πηγή ζωής. Θέλω να βλέπω την ουσία σου Να ταξιδεύω στις ηδονές σου Να…

ΠΟΤΕ ΠΙΑ

Στη νύχτα είναι το φως μου, σκοτάδι λέω το σπίτι μου. Πατάω γερά στον άνεμο και τα φτερά μου στέγη κάτω απ’ των άστρων τη βροχή. Έζησα εκεί που δε γεννήθηκα. Σε εποχές παράλογες γεμάτες βίτσια. Σε εποχές που η…

ΚΟΡΝΤΟΒΑ

La muerte me está mirando desde las torres de Córdoba. Federico Garcia Lorca   Canchion del  jinete The woman… Αυτό είχε γίνει παλιά, τότε που  την ήθελαν και οι δυο, ο ένας την είχε γνωρίσει πρώτος,   μια νύχτα  του την είχε…

Σ’ ΕΝΑ ΚΑΛΑΘΙ ΠΕΤΑΜΕΝΗ

Κύριε πρόεδρε, Ζητώ την προσοχή σας, για λίγο από τον χρόνο σας, στις παρακάτω γραμμές της επιστολής μου. Πρόκειται για την απόφασή μου να παραιτηθώ. Ξαφνιάζεστε, το ξέρω, μα ώρες σκέψης, στιγμές ατέλειωτες, μερόνυκτα βασανιστικά, ζωή ολόκληρη σχεδόν, με συμβούλεψαν…