Κάτι απογεύματα της άνοιξης η μοναξιά τριγυρίζει σε παραγεμισμένα τασάκια, κάνει χάζι εφηβικά σκιρτήματα, πίνει καφέ, τρυπά τις σόλες της· μια στις ασφάλτους, μια στα ξερόχορτα. Τη δική μου μοναξιά τη θρέφουν τα σούρουπα. Μπουμπουκιάζει η θλίψη με ξαναμμένα…
Στο στενό της αγάπης μου
Η ώρα είναι αργά… Μόνο μικροί ξεχασμένοι απόηχοι, Θυμίζουν ζωή στό στενό της αγάπης μου… Κάποια βιαστικά βήματα ξεμακραινουν, Γνώριμες φωνές τις τελευταίες καληνυχτες συλλαβίζουν, Και μόνο το πνιχτο κλάμα του επαίτη Ακούγεται κάτω από το παράθυρό μου ακριβώς… Χρόνια…
Το ποίημα
Η μουσική γυρίζει στο κεφάλι σου, σου έχει τύχει ποτέ να πιάνεις το κεφάλι σου; Κι όμως όλο αυτό να σταματάει την ανάσα τους. Κάποιες στιγμές νιώθω ένα θολό συναίσθημα, δεν ξέρω αν θέλω να κλάψω ή να ξεσπάσω, αλλά…
Πρωτόγνωρο Συναίσθημα
Ο καιρός ήταν ήρεμος και ταυτόχρονα ένιωθες και ελεύθερος…μέσα σου κυριαρχούσε μια ελπίδα που σε παρότρυνε να νικήσεις όλα τα εμπόδια που βρίσκοταν μπροστά σου….είχες και την φοβία όμως μη τύχον και σταματήσει αυτό μέσα σου…Σε άφηνε όμως το δροσερό…
Spira Mirabilis
Ένας ναυτίλος είναι η Γη μέσα στο Χρόνο, ένας αρμενιστής στον ούριο άνεμο του Σύμπαντος. Aν κάποιο πλάσμα αλλόκοσμο μπορούσε μέσα από το φράγμα του Χρόνου την τωρινή εικόνα της να δει από το διάστημα, το βλέμμα θα ξεκούραζε πάνω…
Με κλειστά μάτια
Ουσιαστικά, ποτέ του δεν συμφώνησε. Ποτέ δεν είπε ναι, εντάξει, θέλω, πάμε ή κάτι παρόμοιο. Ούτε καν κούνησε το κεφάλι σε ένδειξη συγκατάβασης. Γι’ αυτό κι εκείνη τώρα κράταγε τα μάτια της πεισματικά κλειστά προσπαθώντας και παράλληλα αποφεύγοντας να καταλάβει.…
Χωρίς καθρέφτη
«Κάποιος θα το είχε άχτι» μονολόγησε ο καλός του εαυτός. «Ή βίτσιο» διαφώνησε ο κακός του εαυτός. Τα βιαστικά του βήματα αντηχούσαν στο πεζοδρόμιο, όμως το βλέμμα του βρισκόταν αρκετά εκατοστά πιο πάνω και παρατηρούσε τα κτίρια τριγύρω. Αρκετές φορές…
Για κανέναν
Δεν γράφω για κανέναν. Ο ρυθμός και το μέτρο μου Οι παρομοιώσεις και οι μεταφορές μου Ο ελεύθερος στίχος και οι ομοιοκαταληξίες μου Τα ποιήματά μου, δεν είναι για σένα. Δεν γράφω για κανέναν. Το λεκτικά ζωγραφισμένο φόντο μου…
Με(μονωμένοι) Ταξιδιώτες του Τάσου Σκιαδά
Πριν από δύο χρόνια σκέφτηκα να γράψω ένα θεατρικό έργο με αφορμή την εμπειρία που είχα αποκομίσει από τα ταξίδια μου ως ένας μεμονωμένος ταξιδιώτης. Τότε ζούσα στην Αγγλία. Καλός μισθός, άνετη ζωή… δίχως όμως την κατάλληλη παρέα. Κέρδισα κάτι,…
Η Αθήνα, Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018
Για έναν χρόνο, από τις 23 Απριλίου 2018 μέχρι τις 22 Απριλίου 2019, η Αθήνα θα έχει παντού βιβλία, θα γεμίσει με σχετικές εκδηλώσεις σε κάθε γειτονιά του Δήμου Αθηναίων και θα πλημμυρίσει από «βιβλιοφάγους», εφόσον η UNESCO την έχει…