Η ατμόσφαιρα, που αποκαλύπτεται στη συλλογή, σαν φθινοπωρινή αχλή μέσ’ από τα ποιήματα, αποτελεί μία συνολική θεώρηση ματαιότητας κι επίγνωσης του αναπόφευκτου του ίδιου του ποιητή, που άλλοτε καταφθάνει όπως ένας αγγελιαφόρος του ελάχιστου κι άλλοτε όπως ένας πραγματογνώμων της…