Κρεβάτι μου… σεντόνια κεντημένα με χίλια μαύρα πέπλα. Τ‘ ακάνθινα ρόδα σα λεπίδα χαράζουν τη ψυχή μου. Δεν λησμονώ… τα σωθικά ουρλιάζουν. Κι οι λαχτάρες, πνιγμένες, ξεβράζονται σ’ ένα ποτάμι πόνου. Κρεβάτι μου… οι νύχτες σ’ ένα γκρίζο μοιρολόι. Η…
Σκοτεινιά
Δεν άναψε κερί να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ούτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να δουν το όνειρό τους στο μπαλκόνι της σκέψης… Ήχοι από σπασμένα τζάμια πιάτα θρυμματισμένα μαχαίρια ματωμένα από την μαχαιριά στα σωθικά του ήλιου… Όχι δεν άναψε…
Απρόσκλητος επισκέπτης
Και αν δεν μπορείς να κεράσεις κουράγιο τον φόβο μην προσπαθήσεις να αγκαλιάσεις τον ίσκιο του… Ο ήλιος θα κολακέψει με ακτίνες πυρός την αιωνιότητα των λέξεων… Και αν δεν καταφέρεις να αναγνωρίζεις τις φοβίες σου μην τους αποκαλύψεις τα…
Ελπίδα
Δεν άναψε την λάμπα, να φωτίσει την χλωμή κάμαρα, ουτε απόψε ήρθαν τα πουλιά να δουν το όνειρό τους στο μπαλκόνι της σκέψης… Ήχοι απο σπασμένα τζάμια πιάτα θρυμματισμένα μαχαίρια ματωμένα απο την μαχαιριά στα σωθικά του ήλιου… Όχι δεν…