Τις περικνημίδες του Αχιλλέα Ασπίδα-Φως στις μισητές επισκέψεις στα ενδιαιτήματα της ψυχής του πανούργου σκότους… Ασπίδα-δύναμη σαν τo χάδι το τρυφερό της μάνας ακουμπισμένο πάνω στον ήλιο της αγάπης… Την πανοπλία του Αχιλλέα νόστος στην θαλπωρή των αναμνήσεων των ηλιολουστων…
Το Πένθος μιας Αγάπης
Πακετάρω την αγάπη, την τοποθετώ στο μαλαματένιο συρτάρι της καρδιάς. Προσεκτικά. Τρυφερά. Μη σπάσει. Μη ραγίσει. Την πονάω. Εσύ την ξερίζωσες και με αποκληρωσες ακόμη κι απ’ τη σκέψη σου. Κάθομαι στο ακρογιάλι. Αφήνω ένα μήνυμα να ταξιδέψει στο…
Έβλεπε
Έβλεπε τα δάκρυα του φεγγαριού να γίνονται σίδερα ειρκτής να φυλακίζουν τα συναισθήματα των ονείρων… Έβλεπε και το πρόσωπο της νύχτας χαραγμένες ουλές στην πληγή μιας σκοτεινής της ψυχής θλίψης…. Έβλεπε και την μοναξιά με πολύχρωμα κεντημένα χάδια το φόρεμά…
Η βόλτα της μοναξιάς
Την Κυριακή οι άνθρωποι βγάζουν βόλτα τη μοναξιά τους τη ντύνουν με γιορτινά χτενίζουν τη γύμνια της και την κερνούν με θάλασσα μεθάει η άπληστη από τ’ αλάτι χορεύει ζεϊμπέκικο στο μουράγιο κι αρχίζει να γράφει γι’ αυτούς που…
Η καρδιά του φεγγαριού
Η καρδιά του φεγγαριού κόκκινο τριαντάφυλλο που γεννιέται μεσα στα αγκάθια του ανθρώπινου μίσους Ένα ανεξερεύνητο δάσος η ψυχή και το φεγγάρι την νύχτα αγκαλιάζει σφιχτά τα αστέρια μην κλέψουν την λάμψη τους οι κεραυνοί του πάθους… Μοναχικό φεγγάρι ολόκληρος…
Η σεμνότητα της έμπνευσης
Όσο η φωνή του θα χτενίζει τις κραυγές της μοναξιάς Σαν ενα τρυπάνι με μολυβένια λόγχη να βυθίζεται στο υγρό χώμα της σιωπής… Ομιλίες, διάλογοι λέξεις που μεθούν από την έξαψη της ματαιότητας Όσο η φωνή του θα χτίζει το…