Γενναίο εκείνο το βήμα Που κάνει άγουρο άλμα Και ξεπερνά το όριο Της λογικής συνήθειας Φυτρώνει η ψυχή ψαχουλευτά Χρυσούς σπόρους ελπίδας Στο κοκκινόχωμα της καρδιάς Και με δάκρυα προσμονής Ποτίζει με πίστη περισσή Ολημερίς ολονυχτίς ιδροκοπά Με χέρια ικανά…