Ο Μπίλιας ήταν αγαθός στο μυαλό, μα τον συμπαθούσα. Ήμασταν φίλοι από το σχολειό, μαζί στο θρανίο, μαζί και στο παιχνίδι. Η φύση δεν τον προίκισε. Ούτε εξυπνάδα τού χαλάλισε, ούτε ομορφιά. Μα ήταν ψυχούλα απ’ τις λίγες. Γιατί πάντα…