Άφιλτρα κάπνιζε. Γούσταρε να παίζει με τη γλώσσα του τα μικρά κομμάτια καπνού που σφηνώνανε ανάμεσα στα μπροστινά δόντια. Ύστερα τα έφτυνε με λύσσα. Ρουφούσε λαίμαργα τον καπνό. Σα να μη χόρταινε τη γεύση του. Το πλακέ πακέτο Καρέλια καρφωμένο…

Ο συριγμός… Θέλω να πω, σαν το πανί – ο φλόκος να πει κανείς; –  σκίζεται, κάνει αυτό το συριγμό. Σα να σχίζεται χαρτί. Μπορεί κι η ψυχή μου… Γιατί ποιος έχει ακούσει τον ήχο από το σκίσιμο μιας ψυχής;…