Στους ποιητές του γένους μου, που γράφουν στίχους και στροφές, αιώνες τετρακόσιους μπροστά να γονατίσω ταπεινά και να υμνήσω. Γιατί της γλώσσας μου τη θεία μουσική αθάνατη αφήνουν, στο νυν και το αεί.   Να προσκυνήσω, τ’ άγια των ποιητών…